مادر بزرگها نقش حياتي در تغذيه سالم براي كودكان ايفا ميكنند
- تاریخ انتشار : یکشنبه, 09 بهمن 1390 19:51
يك متخصص تغذيه و سلامت اجتماعي در امريكا تاكيد كرد مادر بزرگها در جوامع غيرغربي نقش كليدي در تغذيه و سلامت كودكان ايفا ميكنند و نبايد در برنامههاي سلامت و تغذيه براي زنان و كودكان ناديده گرفته شوند.
دكتر جودي آيوبل با بازبيني60 مطالعه فرهنگي و بهداشتي در 35 كشور آسيايي، آفريقايي و آمريكاي لاتين بين سالهاي 1995 و 2010 ميلادي به اين نتايج دست يافته است. موضوعات بررسي شده شامل مطالعات چاپي در مجلات دانشگاهي و موضوعات و مطالب منتشر شده از سوي سازمانهاي غيردولتي، آژانسهاي توسعه بينالمللي و دانشگاهها بودهاند.
دكتر آيوبل در اين باره اظهار داشت: بازبينيهاي من نشان داد در تعداد اندكي از برنامههاي تغذيهاي غيرغربي از دانش و تجربه فوقالعاده مادربزرگها در زمينه تغذيه كودكان و مادران آنها و برنامههاي سلامتي استفاده ميشود در حالي كه نقش آنها واقعا در اين گونه موارد حائز اهميت بوده و در بسياري از موارد مفيدتر و موثرتر از روشهاي سياستگذاران و برنامه ريزيهاي تغذيهاي است.
اين بازبيني گسترده به تفصيل در مجله «تغذيه مادران و كودكان» به چاپ رسيده است.
سرآشپزباشي
آشپزي در دنياي ديوانه ديوانه ديوانه
در «آشپزباشي» قرار است درباره آشپزي و خوراكيها مطلب بخوانيم؛ اما فكر كردم براي نخستين مطلبي كه قرار است در دنياي مورد علاقهام كه گاه در مورد آن تعصب نيز به خرج ميدهم، يعني «غذا» يا هر آنچه به آن مربوط است، بنويسم، بهتر است با يك مقدمه شروع كنم كه شايد تنها براي علاقهمندان اين دنيا قابل درك باشد.
اين روزها «زندگي» يا آنچه ناچاريم نامش را زندگي بگذاريم آنقدر پرشتاب از كنارمان ميگذرد كه گاهي احساس ميكنيم همه چيز دارد دور سرمان ميچرخد و گاه نيز دچار اين احساس ميشويم كه «نيروي گريز از مركز» مرموزي ما را از كانون زندگي واقعي بيرون ميكشد. شايد اين جمله را گاهي با خود تكرار كرده باشيم و نهايت آرزويمان اين باشد كه اين چرخش ولو براي لحظاتي بازايستد؛ اما واقعيت اين است كه خيابانها، آدمها، ماشينها ، ديوارها و ... با سرعت نور از كنارمان ميگذرند و متوقف كردن آنها از قدرت ما خارج است؛ گرچه اين به معناي رسيدن به بنبست نيست؛ زيرا هنوز يك راه وجود دارد و آن اين است؛ اگر نميتوانيم پيرامونمان را از حركتي ديوانهكننده باز داريم، ميتوانيم به خودمان «فرمان ايست» بدهيم و براي دقايقي از «قطار» پياده شويم. البته هر كسي ممكن است ايدهاي براي گذران زمان بين دو توقف داشته باشد؛ شايد يكي بخواهد «حقش از آرامش» را با يك دوست قديمي تقسيم كند؛ ديگري سري به يك كافه بزند و با سيگاري و قهوهاي پرانتزي باز كند، مادري اين زمان را صرف بافتن موهاي دختركش كند، ديگري مقابل آينه بنشيند و به زيبايي نهفته در چشمهاي ميشياش بهتر بنگرد؛ اما شايد يكي هم بخواهد چيزي خلق كند، آن هم در فرايندي كه به آن آشپزي ميگوييم؛ شايد شما هم جزو اين دسته باشيد كه ميخواهند در اين ايستگاه پياده شوند؛ پس اگر دوست داريد آرامش را در دنياي « بوها، رنگها، مزهها و لبخندها » تجربه كنيد، اگر دوستدار حفظ «اصالت» در آشپزي هستيد و اگر دلتان ميخواهد «قلقها»ي كوچك اما معجزهآسايي را ياد بگيريد تا «مزهها» را «بشنويد» و «بوها» را «ببينيد»! ميتوانيد با ما همراه شويد؛ خبر خوب هم اينكه گهگاه، ما را در اين ايستگاهها و توقفها؛ توقفهايي كه براي « حفظ زمان، گذر از روزمرگي و باور زندگي» خلق كردهايم، يكي از بهترين سرآشپزهاي خاورميانه با دستورالعملهاي رويايياش همراهي ميكند. پس اگر از آنهايي هستيد كه غذا را بخشي از « واقعيت در حال فراموشي زندگي» ميدانيد، از همراهي با آشپزباشي پشيمان نميشويد.....
منيژه محمدپور كلاسي
از این آدرس ایمیل در مقابل روبوت های اسپمر محافظت می شود. جهت مشاهده آن باید جاوااسکریپت فعال باشد.









