مرثيهاي بر روياي حضور در نمايشگاههاي بينالمللی
- تاریخ انتشار : چهارشنبه, 30 -3443 03:25
علي شميراني ـ خبرنگار ـ
سال 82 شرکتهاي ايراني براي نخستين بار حضور در يک نمايشگاه تحت نام ايران را تجربه کردند. در آن سالها انتقادات زيادي به نحوه برنامهريزي مسوولان وقت براي شرکت در نمايشگاههاي بينالمللي وارد شد.
منتقدان معتقد بودند که با برنامه ريزيهاي چند هفته مانده به برگزاري، امکان حرکتي استراتژيک، آنگونه که ديگر کشورهاي دنيا عمل ميکنند، وجود ندارد. اما مدعيان و مدافعان دولتي حضور ايران در نمايشگاهها اين نظر را رد کرده و همچنان در دقيقه نود دوندگيها براي عزيمت آغاز ميشد و اين روند ادامه داشت. امروز نزديك به 5 سال از آن سبک برنامهريزي ميگذرد. امسال هم نمايشگاههاي بينالمللي طبق روال چند ده ساله خود برگزار ميشوند و فکر ميکنيد در ايران چه خبر است؟ از 28 مهرماه تا دوم آبان ماه سال جاري بيست و هشتمين نمايشگاه جيتکس دوبي در حالي برگزار ميشود که تنها 6 شرکت زير پرچم ايران در اين نمايشگاه حضور خواهند يافت.
نکته البته تعداد شرکتهاي حاضر در غرفه ايران نيست، بلکه موضوع، نبودن هيچ اثري از مدعيان سالهاي گذشته است. در سالهاي گذشته کنسرسيوم توسعه صادرات نرمافزار ثناراي با حمايت مرکز صنايع نوين وزارت صنايع و شرکت سهامي نمايشگاههاي وزارت بازرگاني اقدام به برپايي غرفه ايران در نمايشگاههاي بينالمللي ميکرد.
اما امسال يک شرکت خصوصي ديگر، آن هم بدون کمک حاميان آن سالها، عهده دار اين مسووليت شده است. موضوع اينجا انگيزههاي شرکت خصوصي مذکور در برگزاري نمايشگاه فناوري اطلاعات ايران نيست، بلکه موضوع، تحقق پيشبينيها و انتقادات سالهاي گذشته بود.
منتقدان از جمله نگارنده پيشبيني ميکردند که ادامه اين روند به شکلي كه مسوولان مربوطه معتقد به آن بودند، ميسر نخواهد بود و خب امروز نيز همان اتفاقي افتاد که کسي خواستار آن نبود. اين که قاعدتا چه کسي پاسخگوي توقف حضور برنامه دار و هدفمند! ايران در يک نمايشگاه است، سوال عبث و بيپاسخي خواهد بود. اينکه چه کسي تاوان رها شدن حضور کشورمان در اين نمايشگاهها را خواهد پرداخت.
اين در حالي است که کشورهايي همچون ترکيه، مالزي و مصر براساس مشاهدات و اطلاعات موجود، تا پانزده سال آينده، بودجههاي نمايشگاهي خود را کنار گذاشته و حتي محل استقرار غرفههاي خود را نيز ميدانند.
امروز اما يک شرکت خصوصي بار غفلت سالهاي دور آن مدعيان را با حمايت دو نهاد ديگر يعني شوراي عالي اطلاعرساني و سازمان گسترش و نوسازي به دوش ميکشد، ولي اگر همين متولي خصوصي نيز سال آينده نباشد، آيا به معني توقف هميشگي مشارکت بينالمللي ايرانيان، خواهد بود؟ مگر ما قصد توسعه صادرات غير نفتي را نداريم؟
