چند نکته درباره قوانین مسدود کننده اروپا موسوم به Blocking Stutute

از امروز-جمعه ۲۸ اردیبهشت- اتحادیه اروپا بناست مصوبه شماره ۲۲۷۱ نوامبر ۱۹۹۶ خود را که به Blocking Stutute یا قوانین مسدود کننده معروف است، در رابطه با تحریم‌های آمریکا علیه ایران به کار گیرد. خلاصه این مصوبه که در این لینک(shorturl.at/rIMTZ)قابل مطالعه است، شرکت‌های اروپایی را از تبعیت از تحریم‌های فرامرزی منع می‌کند و احکام دادگاه‌های خارجی در این رابطه را بلامحل می‌داند.

این مصوبه اساسا در رابطه با تحریم‌های آمریکا علیه کوبا صادر شد تا سپری باشد در برابر شرکت‌های اروپایی که با این کشور تجارت می‌کنند.
اما مهم ترین پرسش درباره این مصوبه این است که آیا در برابر تحریم‌های آمریکا علیه ایران کارآیی خواهد داشت؟
در رابطه با شرکت های کوچک اروپایی که هیچ مراوده‌ای با آمریکا ندارند، پاسخ مثبت است. اما درباره شرکت‌های بزرگی که یک طرف حسابشان آمریکاست، پاسخ قطعا منفی است.
علت نیز روشن است. ماهیت تحریم‌های آمریکا و مکانیسم اعمال آنها از سال ۱۹۹۶ تاکنون چندین مرحله تکوین یافته و اکنون واشنگتن برای اعمال تحریم‌های خود، از ابزاری به نام “قطع ارتباط با نظام بانکی آمریکا” استفاده می‌کند. مسئله‌ای که در سال ۱۹۹۶ به هیچ وجه محل بحث نبود.

این است که شرکت‌های اروپایی عملا باید میان حضور در ایران یا استفاده از نظام مالی آمریکا، یکی را انتخاب کنند.
تضمین عینی اروپا، این نمایش‌های کاغذی نیست. آنچه صفت عینی به مفهوم تضمین می‌دهد، صرفا تداوم قراردادهای منعقد شده میان شرکت‌های اروپایی و ایرانی است. اینکه شرکت‌های عظیم اروپایی بعد از چند سال معطل نگه داشتن ایران، اعلام خروج کنند اما اتحادیه اروپا بگوید مصوبه Blocking Stutute را اجرا کرده است و اینجا در ایران کسانی جشن بگیرند که اروپا محکم پای برجام ایستاد، مصداق واقعی خودفریبی است.
اگر واقعا مصوبه Blocking Stutute از امروز اجرایی می‌شود، باید شرکت‌های اروپایی که بعد از خروج ترامپ از برجام، خروجشان از ایران را اعلام کرده بودند، بیانیه بدهند که خروجشان منتفی است. آیا چنین بیانیه‌هایی صادر خواهند شد؟
سید یاسر جبرائیلی

این خبر را به اشتراک بگذارید :