به گزارش ايرسا، فرهاد ورهرام درباره ساخته شدن اين فيلم گفت: پيش از ساختن اين فيلم در سال 85 فيلمي ساخته بودم با عنوان «يکي بر سرشاخ» که باعث شد ساختن مستند «خلوت جنگل» را هم به عهده بگيرم.

در حوزه مردم شناسي جنگل‌هاي ايران، هيچ کار جدي انجام نشده است. ظرفيت جنگل‌هاي کشور هنوز به شکل دقيق مشخص نيست و هر منطقه‌اي در شمال کشور که سبز است جز جنگل محسوب شده است. از سوي ديگر مطالعات مربوط به جنگل‌ها نيز چندان عميق و جدي نيستند.

البته تلاش‌هاي بسياري براي حفظ و صيانت جنگل‌ها مي‌شود که با موانع و مشکلات روبروست.

«خلوت جنگل» امروزه انسان مستاصل و فقير جنگل نشين به دليل ناآگاهي و فقر فرهنگي پس از فروپاشي در ساختار توليدي، نتوانست با ساختار جديد همراه شود.

از ديگر سوي ساختار ضعيف و بوروکراتيک سازمان‌هاي دولتي ذينفع در امور جنگل و منابع طبيعي به اين جوامع نگاهي از بالا داشته و در تصميم گيري‌ها و تصويب قوانين از مشارکت و تجربه اين گروه بهره‌اي نبردند.

مجموعه شرايط فوق به نابودي بخش عظيمي از منابع طبيعي اين سرزمين منجر شد. جوامع جنگل نشين با شرايط جديد مي‌بايست چگونه به مقابله برخيزند. آنها راهي جز بهره برداري بيشتر از اين منابع نداشتند. منابعي را که در طول تاريخ از آن خود مي‌دانستند و تا قدمت اسطوره‌ها در سرزمينشان صاحب نقش بودند.

با تصويب قوانين در دو دهه اخير در سازمان جنگل‌ها، مراتع، مقرر شد در ازاي پرداخت مبلغي، دامداران جنگل‌هاي شمال، سرزمينشان را ترک کنند و در مناطق جلگه‌اي سکني گزينند. فيلم «خلوت جنگل» نگاهي است به خروج دامداران از جنگل‌ها و تعارض جنگل نشينان و جنگل بانان.