خانواده های شهدا و جانبازان در ساوه

 

مدتی پیش مجبور بودم در بیمارستان خاتم النبیا تهران کنار یکی از عزیزانم به عنوان همراه باشم تقریبا یک ماهی شد از روی کنجکاوی در ساعات ملاقات  به اکثر بخش ها بخصوص بخش جانبازان  می رفتم فکر میکردم بخش جانبازان یکی از مجهزترین بخش های  بیمارستان می باشد امابیشتر به یک خانه بزرگ با اتاق های بسیار شباهت داشت که جانبازان و خانواده های شهدا از نقاط مختلف کشور به این بیمارستان برای معالجه مراجعه میکردند پای درد و دل این عزیزان که می نشستم بعد از مدتها عمق فاجعه را و زجر کشیدن این عزیزان را درک میکردم هربار که فرصتی میشد به سمت بخش  جانبازان میرفتم اکثرا جانبازان ۲۵ درصد به بالا و خانواده های شهدا بودند بین این عزیزان جانبازی بود که  شیمیایی شده بود و هر لحظه آرزوی پیوستن به یاران شهیدش را می کرد بی مقدمه گفتم این چه حرفیه میزنی شما بزرگ ما هستید همه ما قدر شما را میدونیم تا این جمله را شنید اشک از چشمانش جاری شد گفتم : فقط اوضاع کشور ما اکنون خاص است و با تحریم ها و مشکلات بسیاری روبرو هستیم اوضاع که خوب شود همه چیز فرق خواهد کرد هر دو سکوت کردیم کاش فریادی میکشید و سبک میشد کاش شکایتی میکرد  حرفی می زد تا سبک میشد مظلوم بود مثل سایر دوستانش…

جانباز دیگری بود که مدتها بود از تخت بلند نشده بود سلام کردم و وارد اتاق شدم سریع گفت کاندید شده ای ؟ آمده ای عکس بگیری ؟ دل پری داشت خیلی پر بود از زمانه  تا آخر صحبت هایمان دیگر نتوانستم احساس خود را کنترل کنم می گفت گاه گاهی مسئولی می آید نزدیک انتخابات همه اینها را البته با خنده ای تلخ می گفت …و ما چه می دانیم جانبازی یعنی چه ؟

یاداشت  بالا برای چند ماه پیش بود بیمارستان خاتم تهران

نزدیک به سی سال از جنگ ۸ ساله می گذرد گرد غباری که بردل خانوده های شهدا و جانبازان تلنبار شده است  پای درد  و دل این عزیزان می نشینی مشکلات اقتصادی چنان برزندگی این عزیزان سایه افکنده که انگار همه فراموش کرده ایم در آن روزهای جنگ این عزیزان از چه گذشتند برای عزت ایران وقتی مادر رزمنده ای مطمئن میشد امشب شب عملیات است خواب به چشمانش نمی آمد تا خبر موثقی از زنده بودن فرزندش بشنود سوالاتی که در ذهن همه این عزیزان تداعی میشد

آیا میشود فرزندم برگردد ؟

آیا دوباره او را خواهم دید ؟

احساس سوختن که به تماشا نمی شود 

آتش بگیر تا بدانی چه می کشم 

امروز دوستی از مشکلات خانواده های جانبازان در ساوه برایم سخن گفت نزدیک به چند ماه میشود که خانواده های شهدا و جانبازان در شهرستان ساوه با مشکلاتی روبرو هستند که قابل حل می‌باشد

بسیاری از این عزیزان که مجبور به تردد در بیمارستان های تهران و اراک هستند برای درمان با مشکل وسیله نقلیه روبرو هستند

برای بررسی این مشکلات سعی خواهیم کرد یک خبر جامع تهیه کنیم

آنطور که از شواهد امر پیداست بنیاد شهید ساوه از اسفندماه گذشته سرویس دهی به جانبازان و خانواده های شهدا را متوقف کرده است و به جز موارد خاص …

چند سوال مطرح میشود از رئیس بنیاد شهید ساوه جناب آقای کریم رسولی

علت عدم سرویس دهی به این عزیزان چیست ؟

آیا بنیاد شهید ساوه با کسری بودجه مواجه میباشد ؟

علت عدم پرداخت معوقات  بخش خصوصی برای سرویس دهی به این عزیزان چیست ؟

سرویس دهی که از زمان  گذشته بوده مقصد بیمارستانهای تهران  و سایر بیمارستان های طرف قرار داد در کشور  اکنون این جانبازان عزیز برای ادامه درمان مجبور هستند با هزینه های شخصی به شهرهای تهران و اطراف  تردد کنند آیا هدف صرفه جویی هزینه میباشد یا مدیریت هزینه ها ؟ و یا تغییر رویکرد مدیریت بنیاد شهید ساوه ؟

علت قطع این خدمات ناچیز برای این عزیزان چیست ؟

 

لازم به ذکر است در میان این خانواده ها از جانبازان ۲۵ درصد به بالا هستند جانبازانی که روز برای عزت این مرز بوم ایثار کردند و اکنون شاهد عدم رضایت مندی در بین این عزیزان هستیم و گلایه میکنند

خوشحال میشویم توضیحات حضرتعالی را دراین رسانه منتشر نماییم

 

حجت فاتح مدیر مسئول پایگاه خبری ایرسا نیوز

 

 

 

این خبر را به اشتراک بگذارید :